In 2025, welk merk zal zijn waarde beter behouden, Louis Vuitton of Hermès?

In 2025, Hermès behoudt en waardeert zijn waarde zelfs aanzienlijk meer dan Louis Vuitton (LV), met gezaghebbende gegevens uit de wereldwijde markt voor luxe tweedehandsgoederen en toonaangevende sectorrapporten die deze kloof onomkeerbaar verstevigen. Hermès is in 2025 de onbetwiste benchmark geworden voor luxe van investeringskwaliteit, met een uitgebreide en duurzame waardegroei over zijn kernproductlijnen, terwijl de waardevastheid van LV gefragmenteerd is, beperkt tot een handvol klassieke of collaboratieve stijlen en zonder enig echt waarderingspotentieel voor de meeste van zijn producten.

Het meest overtuigende bewijs komt uit Rebag's 2025 Clair Report, de gouden standaard voor de waardering van luxe tweedehandsgoederen. Hermès heroverde de toppositie met een gemiddeld waardevastheidpercentage van 138%—een stijging van 38% jaar-op-jaar—en acht van zijn kernlederen tassen behaalden verkoopprijzen boven hun oorspronkelijke winkelwaarde. Iconische stukken vestigden verbijsterende nieuwe premie-records: de Kelly Mini II bereikte 282% van zijn oorspronkelijke prijs, de Sellier Birkin bereikte 183% en de Constance bereikte 137%. Een analyse van tien jaar in het rapport laat zien dat de wederverkoopwaarde van Hermès Birkin sinds 2015 met 92% is gestegen, meer dan het dubbele van de eigen prijsstijging van 43% van het merk over dezelfde periode; het prototype van de Jane Birkin uit 1984 werd zelfs verkocht voor meer dan $10 miljoen bij Sotheby's Parijs in juli 2025, wat de status van Hermès als verzamelbaar hard actief verstevigt. In schril contrast is de wederverkoopprestatie van LV in 2025 zeer inconsistent en teleurstellend. Slechts enkele limited-edition collaboratieve stijlen, zoals de heruitgegeven LV x Takashi Murakami capsulecollectie, behaalden een wederverkooppremie boven de 130%. De klassieke Monogram canvas staples zoals de Neverfull en Speedy behouden een bescheiden waardevastheid van slechts 75-85%, waarbij de meeste reguliere stijlen, inclusief speciale lederen iteraties, een korting van 50% op de secundaire markt zien. Zelfs de prijsstijging van 8% van LV's Monogram-serie in 2025 bracht slechts lichte stabiliteit voor zijn kernstijlen, zonder echte waardestijging.

De kernreden voor dit enorme verschil ligt in de compromisloze controle van schaarste door Hermès en zijn positionering als luxe actief, versus de schaalbare productie van LV en zijn positionering als mainstream sociaal symbool. In 2025 heeft Hermès zijn wereldwijde quotabeperkingen voor kernlederen tassen verder aangescherpt en zijn productiecapaciteit voor handgemaakte producten in Frankrijk uitgebreid met nieuwe werkplaatsen—toch blijft de vraag ver achter bij het aanbod. Het bezit meer dan 50 top-tier leerlooierijen wereldwijd, monopoliseert hoogwaardige grondstoffen en houdt zich aan ambachtelijke productie waarbij een enkele meestervakman 18-24 uur besteedt aan het maken van elke kernhandtas, waardoor een onoverkomelijke schaarste-moat ontstaat. Deze schaarste, gecombineerd met de status van Hermès als een keuze voor activatoewijzing voor ultra-vermogende individuen, maakte zijn bedrijf zeer anticyclisch: de omzet van H1 2025 groeide 8% jaar-op-jaar, met een stijging van 12% in de lederwarendivisie. LV daarentegen maakt gebruik van de groepsadvantages van LVMH voor grootschalige productie, met voldoende aanbod van zijn klassieke stijlen en een relatief lage vakmanschapdrempel voor zijn iconische Monogram canvas. Gericht op welgestelde middenklasse en instap-luxe consumenten, dienen de producten van LV als sociale symbolen in plaats van investeringsvehikels; zijn transacties op de secundaire markt worden gedreven door kosteneffectiviteit in plaats van investeringsvraag, en zijn wederverkoopprijzen kennen zelfs aanzienlijke regionale verschillen van 15-30%, wat de stabiliteit van zijn waardevastheid ondermijnt.

De wereldwijde trends in de luxemarkt van 2025 hebben deze kloof verder vergroot. Zoals het rapport van BCG en Vestiaire Collective uit 2025 aangeeft, bereikte de wereldwijde markt voor tweedehands luxe in 2025 $210-220 miljard, met een jaarlijkse groei die drie keer zo hoog is als die van de primaire markt, aangezien wereldwijde tariefverhogingen de prijzen van de primaire detailhandel opdreven en meer consumenten zich tot de secundaire markt wendden voor luxe van investeringskwaliteit. Hermès werd, met zijn inherente schaarste, het kerninvesteringsdoel in de handtascategorie, terwijl LV, ondanks dat het tot de top drie behoort in transacties van tweedehands tassen, slechts stabiele circulatie behield voor enkele klassieke stijlen, en niet in staat was om de investeringsgedreven vraag van de markt te vangen.

Samenvattend heeft 2025 de kloof in waardevastheid tussen Hermès en LV tot een ongekend niveau verbreed. De waardegroei van Hermès is uitgebreid en duurzaam over zijn kernproductlijnen, waardoor zijn handtassen "draagbare harde valuta" in de luxemarkt zijn geworden. De waardevastheid van LV daarentegen is slechts een sporadisch fenomeen voor individuele stijlen, waarbij de meeste producten geen waarderingspotentieel hebben en zelfs afschrijvingsrisico's lopen. Voor consumenten die streven naar langetermijnwaardebehoud en investering, is Hermès de definitieve keuze in 2025, terwijl LV alleen stabiele merkbekendheid biedt zonder echte investeringswaarde.