Wyrażenie „rozdzieranie Balenciagi i wspieranie Valentino” to wyraźna metafora zakorzeniona w kluczowych zmianach w kierownictwie kreatywnym w Grupie Kering w latach 2024–2025, obejmująca dwie główne warstwy: radykalną transformację tożsamości marki Balenciaga pod rządami Demny Gvasalii oraz przeniesienie twórczej duszy Valentino – ucieleśnionej przez Pierpaolo Piccioli – w celu ożywienia Balenciagi. Daleko mu do dosłownego opisu, odzwierciedla to sposób, w jaki branża modowa postrzega strategiczną restrukturyzację Keringa, w ramach której kultowi projektanci zostali przeniesieni w celu zmiany kształtu tradycyjnych marek, wywołując debaty na temat uczciwości kreatywnej i strategii korporacyjnej.
„Rozerwanie” nawiązuje do trwającego dziesięć lat (2015–2024) remontu Balenciagi przeprowadzonego przez Demnę Gvasalię, który obalił tradycyjną tożsamość marki zbudowaną na architektonicznej elegancji i rzemieślniczym kunszcie Cristóbala Balenciagi. Zamiast zachować luksus w stylu retro, Demna przyjęła prowokacyjną, antymodową estetykę, która podzieliła zarówno branżę, jak i opinię publiczną. Jego kolekcje obejmowały worki na śmieci jako akcesoria za 1790 dolarów, modelki brodzące w błocie w podartych ubraniach oraz współpracę z The Simpsons, dla której priorytetem był szok popkulturowy nad wyrafinowaniem krawiectwa. Wprowadził także celowo zniszczone „brudne tenisówki” wycenione na 1450 euro i odzież uliczną inspirowaną BDSM, określając je jako „wypowiedzi koncepcyjne”, podczas gdy krytycy postrzegali je jako trywializację dziedzictwa Balenciagi. Takie podejście „rozdarło” historyczną esencję marki, zastępując ponadczasowe wyrafinowanie polaryzującym spektaklem napędzanym przez media społecznościowe, zamieniając Balenciagę w wydrążoną skorupę dawnego siebie w oczach tradycyjnych luksusowych purystów.
„Valentino na ramionach” oznacza przeniesienie Pierpaolo Piccioli z Valentino do Balenciagi na stanowisko dyrektora kreatywnego w 2025 r., niosąc ze sobą romantyczny, elegancki język projektowania, który wypracował podczas swojej kadencji w Valentino. Piccioli, który kierował Valentino w latach 2008–2024, zdefiniował markę za pomocą miękkiej, ale wyrazistej estetyki – takiej jak kultowa kolekcja Pink PP, punkowy romans ozdobiony Rockstud i „swobodna moda”, która łączyła krawiectwo ze swobodnymi sylwetkami. Jego odejście oznaczało koniec pewnej epoki w twórczości Valentino, ale nominacja Keringa uczyniła go strażnikiem wyrafinowanego luksusu, którego zadaniem było „wzięcie na ramiona” jego sprawdzonej twórczej wizji odbudowy Balenciagi. Posunięcie to sygnalizuje zmianę Keringa z niszowego, kontrowersyjnego podejścia Demny na bardziej mainstreamową, emocjonalnie rezonującą strategię „luksusu dziedzictwa”, mającą na celu odzyskanie konsumentów z klasy średniej i wyższej, wyobcowanych niedawnymi ekscesami Balenciagi. Dla branży pojawienie się Piccioli oznacza, że podstawowe wartości Valentino – elegancja, rzemiosło i romantyzm – są teraz „wpychane” w nowy rozdział Balenciagi.
Poza opisem zmian projektowych, sformułowanie to krytykuje obarczony wysokim ryzykiem i skoncentrowany na projektantach model restrukturyzacji Keringa. W wyniku przetasowań doszło do trójstronnego transferu: Demna (były Balenciaga) przeniósł się do Gucci, aby ożywić walczącego giganta, Piccioli (były Valentino) przejął Balenciagę, a Alessandro Michele (były Gucci) wszedł do Valentino. Ta cykliczna rotacja talentów ujawnia tendencję Keringa do ponownego uruchamiania marek poprzez kreatywne przywództwo zamiast zachowania spójnej tożsamości marki – co ostro kontrastuje z koncentracją konkurencyjnej firmy LVMH na utrzymaniu podstawowych języków marki. „Rozdzieranie Balenciagi i wspieranie Valentino” podkreśla w ten sposób napięcie między korporacyjnym pragmatyzmem a kreatywnym dziedzictwem: Kering „zburzył” starą tożsamość Balenciagi, aby zaradzić kryzysowi Gucciego, przenosząc Demnę, a następnie „oparł się” na estetycznym dziedzictwie Valentino za pośrednictwem Piccioli, aby ocalić Balenciagę. Dla obserwatorów to sformułowanie oddaje absurdalność traktowania marek luksusowych jako wymiennych naczyń dla gwiazdorskich projektantów, rodząc pytania, czy częste przeglądy nie podważają autentyczności marki.
Metafora odzwierciedla także szersze niepokoje branży związane z globalnym spowolnieniem w branży luksusowej. Decyzja Keringa o zmianie kreatywnego przywództwa wynikała ze spadku przychodów Gucci o 23% w 2024 r. i stagnacji Balenciagi po latach kontrowersyjnego wzrostu. „Rozdzierając” polaryzujący wizerunek Balenciagi i „dźwigając na ramiona” przystępną elegancję Valentino, Kering stawia na Piccioli, który pogodzi awangardowe dziedzictwo Balenciagi z mainstreamowym urokiem. Wyrażenie to odbiło się szerokim echem jako skrót opisujący egzystencjalny konflikt w branży: czy w epoce szumu napędzanego przez media społecznościowe marki luksusowe mogą zrównoważyć innowacje z dziedzictwem? Czy „rozrywanie” dziedzictwa dla krótkotrwałej uwagi skazuje marki na nieistotność, czy też „wzięcie na ramiona” sprawdzonej estetyki jest kluczem do przetrwania? Dla komentatorów mody to sformułowanie oddaje sytuację, w której stawka jest wysoka – dyrektorzy kreatywni stają się pionkami w strategiach korporacyjnych, a marki ryzykują utratę w ten sposób swojego wyjątkowego głosu.
W istocie „rozerwanie Balenciagi i wzięcie na ramiona Valentino” sprowadza złożoną restrukturyzację korporacji do żywej krytyki napięć związanych ze współczesnym luksusem. Mówi o erozji tożsamości marki w wyniku prowokacyjnego odkrywania na nowo, przenoszeniu twórczego dziedzictwa między markami i ryzyku przedkładania władzy gwiazd nad dziedzictwem. Kiedy Piccioli przygotowuje się do swojego debiutu w Balenciadze w 2025 roku, to zdanie pozostaje testem: czy elegancja Valentino może uzdrowić złamaną tożsamość Balenciagi, czy też ryzyko Keringa jeszcze bardziej zaciera granice między kultowymi markami w dążeniu do ożywienia rynku.
Czy chcesz, żebym przeanalizował, jak to sformułowanie odzwierciedla szersze trendy w zarządzaniu markami luksusowymi, lub przygotował porównanie filozofii projektowania Balenciagi przed Demną i po Piccioli?
Profil firmy
Guangzhou Hongrui International Trade Co., Ltd. od ponad dziesięciu lat jest głęboko zaangażowana w branżę handlu międzynarodowego. Jesteśmy fabryką — to, co nas wyróżnia, to skupienie się na „produkcji oryginalnej skóry wysokiej jakości 1:1”. Ta podstawowa zaleta pozwala nam w pełni kontrolować każdy etap, od wyboru surowców po kunszt wykonania, stosując prawdziwą, oryginalną skórę, która spełnia najwyższe standardy luksusu i odtwarzając szczegóły produktu z precyzją 1:1, zapewniając, że każdy produkt skórzany spełnia najwyższe oczekiwania jakościowe.
Informacje kontaktowe
Nazwa:
Pani Lili
WhatsApp:
+8613710029657
WeChat:
wxid_sefg102piwyt22
E-mail:
3811694357@qq.com
Twoja wiadomość musi mieć od 20 do 3000 znaków!
