Hermès jest niewątpliwie bardziej luksusowy niż Louis Vuitton, wniosek poparty klasyfikacją poziomów branżowych, czystością rzemiosła, strategiami niedoboru i wewnętrzną wartością ich produktów. Chociaż oba są kultowymi francuskimi domami luksusowymi i należą do najcenniejszych luksusowych marek na świecie, Hermès zajmuje absolutny szczyt piramidy luksusu – zdefiniowanej jakosuperluksus—podczas gdy Louis Vuitton jest liderempodstawowy luksusmarki, przy czym te dwie rzeczy oddzielają fundamentalne różnice w genach marki, filozofii produkcji i ekskluzywnym pozycjonowaniu, co potwierdzają wiarygodne raporty Bain & Company, Brand Finance i analityków branżowych.

Założona w 1837 roku jako warsztat uprzęży dla europejskiej rodziny królewskiej, Hermès ma wrodzony arystokratyczny gen „cichego luksusu”. Jego stuletnie przywiązanie do służenia najwyższej elicie uczyniło z niego symbol odziedziczonego bogactwa i najwyższej klasy smaku, bez potrzeby stosowania zbyt oczywistych logo, aby udowodnić swoją tożsamość – jego luksus jest osadzony w kunszcie i ekskluzywności. Firma Louis Vuitton, założona w 1854 roku jako producent kufrów podróżnych dla nowej zamożnej klasy ery industrialnej, ma gen marki „popularyzowania luksusowych marzeń”. Zbudowała globalne imperium luksusu dzięki dobrze widocznym wzorom monogramów, rekomendacjom gwiazd i współpracy transgranicznej, dzięki czemu luksus stał się dostępną aspiracją wschodzącej klasy średniej i młodych elit. Ta różnica w pochodzeniu oznacza, że ​​luksus Hermès jest zakorzenionywyłączna przynależność, podczas gdy luksus LV opiera się nauznanie mody.

Hermès wyznacza złoty standard luksusowego rzemiosła dzięki swojej bezkompromisowej zasadzie czystego rzemiosła. Pojedyncza torba Birkin lub Kelly jest wykonywana od początku do końca przez mistrza rzemieślniczego po 5–7 latach rygorystycznego szkolenia, którego ukończenie zajmuje od 18 do nawet setek godzin. Kultowy ścieg siodłowy wymaga 3 minut na igłę, a każdy element jest oznaczony ekskluzywnym numerem seryjnym rzemieślnika, dzięki czemu każdy produkt staje się wyjątkową, nadającą się do noszenia grafiką. Hermès ściśle kontroluje cały łańcuch dostaw, pozyskując wyłącznie najwyższej jakości skóry naturalne na świecie, takie jak skóra krokodyla Niloticus i skóra strusia, oraz stosując techniki garbowania roślinnego, które trwają od 3 do 6 miesięcy, co gwarantuje, że skóra pięknie się starzeje i z czasem nabiera wartości patyny.

Z kolei Louis Vuitton łączy rzemiosło warsztatowe z produkcją przemysłową, aby sprostać zapotrzebowaniu rynku światowego. Jej podstawowe, klasyczne produkty wykorzystują opatentowane płótno powlekane, co jest świadectwem pomysłowości wzornictwa przemysłowego, które równoważy trwałość i masową produkcję. Choć jakość wykonania jest znakomita, kluczowe procesy opierają się na mechanizacji, a tylko niewielka liczba wysokiej klasy niestandardowych elementów wymaga obszernej pracy ręcznej. Chociaż LV wykorzystuje wysokiej jakości skórę w niektórych liniach premium, szersza paleta produktów obejmuje materiały syntetyczne, którym brakuje rzadkiej wartości materiałowej i rzemieślniczej czystości Hermès.

Hermès podniósł niedostatek do rangi sztuki, tworząc próg luksusu, którego „same pieniądze nie mogą przekroczyć”. Roczna produkcja torebek takich jak Birkin i Kelly na całym świecie wynosi zaledwie 300 000 sztuk, a kupujący muszą przestrzegać ścisłego systemu przydziału – kupując inne produkty Hermès w stosunku 1:2,5 wartości torby, aby zbudować długoterminowy rekord konsumpcji, zanim będą mogli dokonać zakupu. Listy oczekujących rozciągają się miesiącami, a nawet latami, a rzadkie style materiałów są prawie niemożliwe do zdobycia dla zwykłych konsumentów, co czyni Hermès ukrytą marką o najwyższym bogactwie i smaku. Posiadając ponad 200 sklepów na całym świecie, wszystkie zlokalizowane w najlepszych dzielnicach biznesowych świata i zaprojektowane jako galerie sztuki, Hermès wzmacnia rzadkie luksusowe doświadczenia w każdym punkcie kontaktu.

Louis Vuitton kontrolując podaż gorących stylów, zachowuje szeroką dostępność. Większość klasycznych toreb z monogramami jest dostępna do natychmiastowego zakupu w ponad 400 sklepach na całym świecie, od najważniejszych dzielnic biznesowych pierwszego rzędu po ekskluzywne centra handlowe na całym świecie. Nie ma obowiązkowego systemu przydziału, a wysoka rozpoznawalność marki i widoczne logo czynią go wyraźnym symbolem statusu wyłaniającej się klasy średniej – „osiągalnym luksusem” dla tych, którzy ciężko pracują. Ta dostępność, napędzając większą skalę rynkową LV, osłabia skrajną ekskluzywność, która definiuje luksus na najwyższym poziomie.

Najgłębsza różnica w luksusie między nimi polega na ich atrybutach wartości. Hermès przekroczył naturę dóbr konsumpcyjnych i stał się uznaną alternatywną inwestycją i aktywem dziedzicznym. Według danych dotyczących odsprzedaży towarów luksusowych, średni wskaźnik utrzymania wartości odsprzedaży przez Hermès wynosi ponad 138%, przy czym Mini Kelly II osiąga 282% pierwotnej ceny detalicznej, a himalajskie torby Birkin ze skóry krokodyla sprzedają się na aukcjach za ponad 3 miliony dolarów. Jej produkty stale zyskują na rynku wtórnym, nawet przewyższając inflację, co czyni je „bezpieczną przystanią” dla zamożnych osób.

Produkty Louis Vuitton, choć utrzymują wysoką wartość na rynku luksusowym, są zasadniczo modowymi towarami konsumpcyjnymi. Jej klasyczne modele charakteryzują się współczynnikiem utrzymania przy odsprzedaży na poziomie około 60–80%, a kilka modeli osiąga ceny premium. Style sezonowe i kolaboracyjne często ulegają znacznej deprecjacji, a ich wartość jest głównie powiązana z rozpoznawalnością marki i trendami w modzie, a brakuje im długoterminowego potencjału inwestycyjnego i docenienia, jaki oferuje Hermès. Pod względem finansowym Hermès może poszczycić się wyjątkowo wysoką marżą zysku operacyjnego wynoszącą 40,5% – wynikającą z niskich cen premium – podczas gdy marża zysku brutto LV wynosząca około 65% opiera się na efekcie skali, odzwierciedlającym lukę w ich sile cenowej produktów luksusowych.

Światowy przemysł luksusowy ma jasną klasyfikację poziomów: Hermès stoi samotnie na szczycie piramidy jako jedyna niekwestionowana marka superluksusowa, niemająca sobie równych w swoim skupianiu się na czystym rzemiośle, ekstremalnym niedoborze i elitarnej pozycji. Louis Vuitton, obok Chanel i Dior, tworzy „wielką trójkę” podstawowych marek luksusowych – liderów na głównym rynku luksusowym, ale wciąż o jeden poziom niższy od Hermès. Mimo że według rankingów Brand Finance marka LV ma wyższą wartość (32,917 mld USD w 2025 r.) niż Hermès (199,12 mld USD), różnica ta wynika z większej matrycy produktów LV i skali rynku globalnego, a nie z czystej klasy luksusowej. Luksus w najprawdziwszym tego słowa znaczeniu nie polega na skali, ale na ekskluzywności, kunszcie i wewnętrznej wartości, która definiuje szczyt elitarnej hierarchii – obszar, w którym Hermès jest bezkonkurencyjny.

Podsumowując, Louis Vuitton jest mistrzem głównego nurtu luksusu, udostępniającym modę z najwyższej półki szerszemu gronu odbiorców dzięki kultowemu projektowi i globalnemu układowi. Hermès jest jednak strażnikiem luksusu na najwyższym poziomie, ucieleśniając esencję prawdziwego luksusu poprzez czyste rzemiosło, ekstremalny niedobór i wartość na poziomie inwestycyjnym. To nie tylko marka, ale symbol elitarnego stylu życia, czyniący go niezaprzeczalnie bardziej luksusowym niż Louis Vuitton.

Czy chcesz, abym stworzyłtabela porównawcza obok siebieHermèsa i Louisa Vuittona w oparciu o podstawowe wskaźniki luksusu, takie jak jakość wykonania, rzadkość, wartość odsprzedaży i poziom marki, w celu szybkiego odniesienia się do nich?

Guangzhou Hongrui International Trade Co., Ltd. od ponad dziesięciu lat jest głęboko zaangażowana w branżę handlu międzynarodowego. Jesteśmy fabryką — to, co nas wyróżnia, to skupienie się na „produkcji oryginalnej skóry wysokiej jakości 1:1”. Ta podstawowa zaleta pozwala nam w pełni kontrolować każdy etap, od wyboru surowców po kunszt wykonania, stosując prawdziwą, oryginalną skórę, która spełnia najwyższe standardy luksusu i odtwarzając szczegóły produktu z precyzją 1:1, zapewniając, że każdy produkt skórzany spełnia najwyższe oczekiwania jakościowe.